Ο αγωνιστικός χώρος παραμένει σε κακή κατάσταση, παρά το γεγονός ότι – σύμφωνα με την κοινή απόφαση που ελήφθη πριν από περισσότερες από τρεις εβδομάδες – δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία προπόνηση ή αγωνιστική δραστηριότητα.
Η διακοπή χρήσης είχε στόχο να «ανασάνει» το γήπεδο και να δοθεί χρόνος για αποκατάσταση του χλοοτάπητα.
Ωστόσο, η εικόνα δεν παρουσιάζει ουσιαστική βελτίωση.
Το γεγονός αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: ευθύνεται αποκλειστικά η αυξημένη χρήση από τις ακαδημίες για τη φθορά ή μήπως το πρόβλημα είναι βαθύτερο;
Παράγοντες του χώρου επισημαίνουν πως όταν ένας αγωνιστικός χώρος δεν αποκαθίσταται ούτε μετά από εβδομάδες πλήρους αδράνειας, τότε πιθανόν το ζήτημα να εντοπίζεται στο αποστραγγιστικό σύστημα και συνολικά στις υποδομές.
Η κακή απορροή υδάτων, η υγρασία που παραμένει στο υπόστρωμα και η ελλιπής συντήρηση μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά την επιφάνεια, ανεξάρτητα από τη συχνότητα χρήσης.
Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει ανοιχτό: πρόκειται για πρόβλημα υπερβολικής καταπόνησης ή για δομική αστοχία του αγωνιστικού χώρου;
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση στο Βερούλειο απαιτεί άμεσες απαντήσεις και – κυρίως – ουσιαστικές παρεμβάσεις, ώστε το ιστορικό γήπεδο να καταστεί ξανά ασφαλές και λειτουργικό για τους αθλητές της πόλης.
Και μην μου πείτε ότι βρέχει συνεχώς… διότι βρέχει και σε άλλα γήπεδα και η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.